24 mei zondag
24 mei 2026 - Babaeski, Turkije
We zijn in Turkije. Sinds gister zijn we de grens over gegaan . Om in Turkije te komen moesten we eerst 40 km in Griekenland rijden . Weer een land waar we in gefietst hebben . Heel leuk. Was wel zwaar fietsen . Heuvel op en heuvel af. Toch maar regelmatig de turbo op de fietst gebruikt. Daar is het ook voor . Wat een andere sfeer in dit land . Gezellig, vrolijk, fleurig en betrokkenheid van de mensen . Mensen in auto’s toeteren, zwaaien , steken hun duim ophoog en als het enigszins kan maken ze een praatje met ons . Nou ja praatje is een groot woord . Woorden als Nederland, Amsterdam en wat lachen dan heb je het wel gehad. Maar toch. We waren in het stadje Edirne. We vielen met de neus in de boter. Natuurlijk een grote bazaar en een bruisend centrum . We zijn even over de bazaar gelopen . Gewoon leuk maar we hebben eigenlijk niets nodig en de tassen zitten vol . Helaas . Veel eethuisjes ,juweliers met heel veel erg geel goud in de etalage ijswinkels , fruit en groente karretjes , en niet te vergeten de moskeeën. Die hebben we inderdaad gehoord om 5 uur in de ochtend . ‘s avonds wat eten gehaald bij een klein eethuisje . Terwijl ik wachtte kreeg ik thee aangeboden . Sterke Turkse thee in een klein glaasje met veel suiker . We hebben gekeken wat ons plan gaat worden voor de komende tijd . Helaas gaat Istanboel het niet worden . We hebben alle opties overwogen en hebben besloten om toch naar het noorden te gaan en wel Burgas . Langs de zwarte zee. Dit gedeelte kennen we niet. Vanmorgen kon Theo zijn pet niet vinden maar is absoluut wel noodzakelijk voor zijn kale koppie. Toen wij het stadje uitreden floot een meneer naar ons en met gebaren gaf hij te kennen dat hij de pet van Theo had gevonden . Ws heeft hij dit laten liggen bij wisselen van geld . Fantastisch toch . Daar krijg je kippenvel van. Dus samen op de foto . Gelijk maar broodjes gekocht bij een klein karretje . In Edirne staat een enorme grote moskee . Prachtig . Vandaag in een hotel beland waar we de enige gasten zijn . Het is nog geen hoogseizoen . Ook dit is een leuk typisch Turks stadje . Slechte weg , kleine winkeltjes, eethuisjes , baklava, Turks fruit en mensen die voor hun winkel zitten. Allemaal heerlijk!!!Goed dat we fietsen . Theo is helemaal verzot op de joghurt. Je kunt hier emmers kopen van 2 kg . Effe dooreten en ik ga voor de broodjes . Eergister was het een regenachtige dag. Toch maar besloten om een dagje langer te blijven. Goed dat we dat gedaan hebben .Bij de receptie van het hotel konden we een paraplu lenen waardoor wetoch de stad konden verkennen. We hebben een prachtig standbeeld gezien van de heilige Maria ( zie foto ) . Inmiddels heb ik witte Bulgaarse wijn gedronken . Niet helemaal mijn smaak. Erg sterk ( dus veel alcohol) . Met 6 ijsblokjes was het beter😂
fietsgroetjes van ons
Een goed vervolg van jullie reis toegewenst en een warme groet!
Leuk te lezen al die verschillen van mensen .
Paar keer in Turkije geweest,ze zijn indd heel vriendelijk en gezellig 😊
Leuk jullie weer te volgen!
Kijk uit naar volgend verslag.
Lieve fiets groetjes terug
Veel veilige kilometers 😘
wat een prestatie , ik dacht nog even aan je eerste reis naar Athene. toen alleen en dan nu samen. het is onvergelijkbaar. met de fiets naar Griekenland, ondertussen zijn jullie beiden zo'n 50 jaar ouder . Het is zo jong een prestatie en na zoveel meegemaakt een prestatie. de fietsen verbeterd, maar het enthousiasme en avontuur blijven. sterker nog jullie zijn samen een team. vraag maar aan anderen hoe moeilijk het is elkaar vast te houden. wij vieren hier het Pinksterfeest. mensen die elkaar verstaan en het geheimenis dat je met elkaar mee draagt. Ik ben ook geraakt door de kanker en ik weet nu hoe je relatie ook onder druk komt staan. Wat betekent mantelzorger voor de ander zijn. ook als arts hoe is het om dingen niet meer te kunnen, terwijl ik er vroeger heel goed in was? samen hebben we de kunst geleerd van het doorgaan ook als het tegen zit. ik zie dan een weg voor me met heel wat hobbels en kuilen, en toch samen al is het niet in Griekenland of Turkije, het is de berg weer nemen kijken naar boven en ook een beetje geluk hebben. daarom ga zo verder en geniet van al die mooie momenten
Nu al een fantastische reis. Veel plezier nog
Goed dat de route via maps me beter te volgen is. Groetjes vanuit de "Elvis"